وقتی میان روضه مکان می دهی مرا

متن مداحی

وقتی میان روضه مکان می دهی مرا انگار جا به باغ جنان می دهی مرا تنها حبیب بر تو دو دفعه نداده جان می میرم از غم تو،و جان می دهی مرا جوشد ز خاک تربت ما چشمه های اشک چون بر غمت سرشک روان می دهی مرا غم خانه ی تو طور و من هستم کلیم تو در گفتگوی خویش بیان می دهی مرا ما را رها به عرصه ی محشر نمی کنی وقتی نشان مادرتان می دهی مرا می خواستم که حاجت خود را طلب کنم از پشت در، تو بیش از آن می دهی مرا آقا نشد کسی که نشد نوکر حسین آقایی زمین و زمان می دهی مرا خواهی به من چو خیر دو عالم عطا کنی جا در میان سینه زنان می دهی مرا هر سال در محرم تو زنده می شویم بهر عزای خویش توان می دهی مرا