وقت است که از چهره خود پرده گشایی

متن مداحی

وقت است که از چهره‌ی خود پرده گشایی تا با تو بگویم غمِ شب‌های جدایی اسپندم و در تاب و تب از آتش هجران چون عودم و از سوختنم نیست رهایی من در قفس بال و پر خویش اسیرم ای کاش تو یکبار به بالین من آیی در بنده نوازی و بزرگی تو شک نیست من خوب نیاموختم آداب گدایی عمری‌ست که ما منتظر آمدنت، نه تو منتظر لحظه‌ی برگشتن مایی می‌خواستم از ماتم دل با تو بگویم از یاد رود ماتم و دل چون تو بیایی امشب شده‌ای زائر آن تربت پنهان؟ یا زائر دلسوخته‌ی کرب و بلایی ای پرسشِ بی‌پاسخِ هر جمعه‌ی عشّاق آقا تو کجایی؟ تو کجایی؟ تو کجایی؟