و خواستی کمی ز کار عشق سر در آوری

متن مداحی

و خواستی کمی ز کار عشق سر در آوری و از نهال قامت خودت ثمر در آوری امانتی به مادر تو داده بود مجتبی سپرده است نامه را دم سفر در آوری همین که از عموی خود گرفتی اذن رزم را نمانده بود اندکی ز شوق پر در آوری سر نترس داری و پدر بزرگ تو علیست عجیب نیست از تنت زره اگر در آوری نداشت قلعه کربلا وگرنه که برای تو نداشت کار تا زچارچوب در، درآوری رجز بخوان و خاندان خویش را به رخ بکش که کفر این سپاه کفر بیشتر درآوری به چرخ تیغ خود به روی خاک دشت سر بریز بزن که از حرامزاده ها پدر درآوری نشد حریف تو کسی و میکنند دوره ات خدا کند که جان سالم از خطر درآوری ز اسب سرنگون شدی به شوق جرعه ای عسل چگونه از میان خاک ها شِکَر درآوری هنوز زنده بودی و به پیکر تو تاختند تو لخته لخته از دهان خود گوهر درآوری سَبک نمی شود مصیبت تو با دو قطره اشک تو گریه ی حسین نه، از او جگر درآوری