چشم امید علی و زهرا به زینب است

متن مداحی

چشم امید حیدر و زهرا به زینب خورده‌ گره تفسیر عاشورا به زینب مثل پیمبر ها ملائک می‌فرستند صدها سلام از جنت الاعلی به زینب او زینت دوش امیرالمومنین است زینب به بابا زد و بابا به زینب امٌ نجابت آن قدر پاک و زلال است که عمری حسادت می‌کند دریا به زینب او و محمد آیه های سجده دارند در سوره زیبای اعطینا به زینب پیش از تولد نوکر این خانه بودیم وابسته ایم از عالم زر ما به زینب این خانواده به خدایم می‌رسانند دل می‌دهم یا به رقیه یا به زینب مثل همیشه حاجتش رد خور ندارد شیعه توسل می‌کند هر جا به زینب ام المصائب را میان جمع القاب باری تعالی می‌دهد تنها به زینب فرق سر را نگذارید ببیند زینب به تماشا نگذارید نشیند زینب خدا مادرم را کجا می‌برند گمانم برای شفا می‌برند از آن طرف قمرش روی نیزه کامل شد از این طرف سرت روی نیزه نازل شد غروب روز دهم بود عمّه ام افتاد عبای خونی تو تا به دوش قاتل شد تمام اهل حرم را سوار محمل کرد عمو نبود، پدر کار عمّه مشکل شد میان کوفه همه زیر لب به هم گفتن عقیله همسفر مشتی از اراذل شد به جای تک تک ما عمّه کعبه نی خورده برای تک تک ما مثل شیر حائل شد خدا کند که پدر جان ندیده باشی تو چگونه دختر حیدر به شام داخل شد اگر که پیر شدم عمّه ام مقصر نیست گمان نکن که دمی از رقیه غافل شد چرا رنگ لبت چون ارغوان است گمانم جای چوب خیزران است در بسترم و در آتش خورشیدم اندازه ی عمر نوح هم غم دیده ام شرح قصه ی زندگی ام یک جمله است آمد به سرم از آنچه می‌ترسیدم خداحافظ شبای غربت زینب خداحافظ دیگه بی طاقته زینب خداحافظ من از این زندگی خسته ام خداحافظ رد زنجیره رو دستم (حسین جانم)۳ برادر جان، بیام امشب کنار تو برادر جان، منم چشم انتظار تو چرا امشب نمی‌آیی به دنبالم دلم تنگه هنوزم توی گودالم دلم تنگه روزی صد دفعه میمیرم دلم تنگه تو آتیشا هنوز گیرم از شهر شام بدم میاد چکمه سیاه بدم میاد از اونی که آتیش زده به خیمه ها بدم میاد خودم دیدم، تو را لب تشنه می‌کشتند خودم دیدم، تو را با دشنه می‌کشتند تو هم دیدی، که صد بار بعد تو مردم تو هم دیدی، پس از تو آب نمی‌خوردم خودم دیدم، رو سینه ات رد پا افتاد خودم دیدم، سرت از نیزه ها افتاد تو هم دیدی، همه توی حرم ریختند تو هم دیدی، یه دفعه رو سرم ریختند ***** گلی گم کرده ام می‌جویم او را به هر گل می‌رسم می‌بویم او را گل من یک نشانی در بدن داشت یکی پیراهن کهنه به تن داشت **** لطفی که کرده ای تو به من مادرم نکرد ای مهربان تر از پدر و مادرم حسین