چه جذّاب است دردی که بُوَد آن را دوا روضه

متن مداحی

چه جذّاب است دردی که بُوَد آن را دوا روضه چه خوشبخت است قلبی که دهد آن را جلا روضه کتاب مستی و دیوانگی را خواند استادم که دیدم هست فصلِ اولِ بابِ صفا روضه شبی یک جرعه چای روضه نوشیدیم و بعد از آن دمار از روزگارِ غم درآوردیم با روضه بسوز ای سینه از این حسرتی که در دلم مانده مقدّم باشد و من باشم و کرب‌و‌بلا روضه به هر مجلس که رفتم جا ندادند و صد البته گرفت از دستِ من، مادر خودش آورد تا روضه برای مستیِ ما ساغر و پیمانه لازم نیست برای قلب‌های عاشق و دیوانه دارد باده‌ها روضه