کافی یا دنیا

متن مداحی

لیش الیحبـونی .. لازم یتعبـونی چرا هر کی منو دوست داره، باید عذابم بده؟ یافـرحة عیـونی .. من چـانو اویـای ای شادی چشم‌هام، وقتی با من بودن صار الهجـر مـوتی .. والفـرگة تابـوتی فراقم شده مرگم، جدایی تابوتم شده لوصیـحت صـوتی .. مایعبـر اشـفای اگه با صدام فریاد بزنم، کسی نمیاد واسه شفا کافی یادنیا بعد مابیه حیل بسّه دیگه دنیا، دیگه توانی توی من نمونده فارگت حد ماطلع بعیونی شیب رفتم تا جایی که حتی پیری هم تو چشمم دیده نشد آنه غالی وچانو ایسـمونی خیر من باارزش بودم، و بهم می‌گفتن خیر و خوبی هسه واگف والتفت مثل الغریب الان وایسادم و برگشتم مثل یه غریبه الفاگد تبین جروحه ابلایه شوف کسی که عزیزشو از دست داده، زخمش بدون دیدن هم معلومه یعرف المجروح حتى المو طبیب دل زخمی رو حتی دکتری که کور هم باشه می‌شناسه آنه المثل روحی .. من عدهم اجروحی من شبیه روحم، زخمای من از طرف اون‌هاست عافونی وی نوحی .. وآنه الهم افـیـای منو با نالم تنها گذاشتن، ولی من وفا داشتم به غم‌هات فارگت وین المثل روحی ولگیت گشتم دنبال شبیه روحم، ولی پیداش نکردم المثل روحی ایتعب ابوکت الوداع کسی شبیه روحم، تو وقت خداحافظی زجر می‌کشه مای واندل من أطیـحن وین أطیـح نمیدونه وقتی می‌افتم کجا بیفتم صعبة عالینـدل إذا صاحوله ضـاع سخته برای کسی که گمشده‌ست اگه صداش بزنن عافنی الشایل خیالی ابین ادیـه کسی که خیالم رو با خودش داشت، منو رها کرد الچان ینغث لو مشه اخیالی اعله گاع اگه خیالم روی زمین راه می‌رفت، شاید اونم ناراحت می‌شد هسه اختلف حالی .. گمت اسحل اخیالی .. غالی بظهر غالی .. واتنطر الجــای الان حالم عوض شده، خیالمو دنبال خودم می‌کشم، عزیز روی دوش عزیز، منتظر بعدی‌ام عودونی اعله الضوه وطفو ضـوای منو به نور عادت دادن، اما چراغمو خاموش کردن دنیا وصیاح وأحس مابیها صـوت دنیا پر از فریاده، ولی من حس می‌کنم توش هیچ صدایی نیست چانت الناس اشکثر بس إحنه روح آدم‌ها زیاد بودن، ولی ما خودِ روح بودیم وچنه مثل الدم إذا نطلع نموت ما مثل خون بودیم، اگه بیرون می‌اومدیم، می‌مردیم چنه نتگاسم هـوى الله ومستحین ما هوای خدا رو تنفس می‌کردیم، با شرم و حیا والسوالف للگلب چانت تفوت حرفا مستقیم می‌رفتن توی دل هسه اشهگ انفاسی .. وأعثر واهز راسی .. واتطشـرّت ناسی .. یادنیه بهــدای الان نفس‌هام سنگین شده، می‌خورم زمین، سرمو تکون می‌دم، آدما ازم پاشیدن، ای دنیا آروم باش خلصت روحی وبعدّ مابیه روح روحم تموم شده، دیگه چیزی ازش نمونده کافی یادنـیه اشوکت یوصل سرای بسّه دیگه دنیا، کی سرای آخرم می‌رسه؟ آنه فارگت الیحط گلبه اعله ادیه من کسی‌ام که دلشو کف دستش می‌ذاره ولو ردت روحه یگلی اشویه های اگه روحشو بخوام، می‌گه یه کم صبر کن آنه عطشان اعله وجه الما یجون من تشنه‌ام به رویی که دیگه سراغم نمیاد کون اریدن مای اسوی الدنیه مای اگه فقط آب می‌خواستم، کل دنیا رو آب می‌کردم اسمع گمت صـایح .. معقولة ضل طـایح .. مو للعطش رایـح .. هوَ آنه أبو المــای بشنو، من بلند داد زدم: ممکنه همین‌طور افتاده بمونم؟! مگه من برای عطش رفتم؟! من که خودم "پدر آبم" کلشی هین بس صعب فگد العزیز همه چی آسونه جز از دست دادن عزیز یرید حیـل وآنه ماضـل بیه حیل نیاز به زور داره، ولی من دیگه توانی ندارم هوَ الیضل وحده ایموت اعله کیف کسی که تنها می‌مونه، کم‌کم می‌میره کلش امبین أبو فراگ الثگیـل خیلی معلومه اونایی که داغ سنگینی دارن یدّعی گبل المُغـرب الماعنده ناس کسی که کسی رو نداره، قبل از غروب دعا می‌کنه الدنیه کون اتخلص ومابیـها لیل ای کاش دنیا تموم بشه و دیگه شبی توش نباشه ماعایش الحیره .. بس الفگد دیره .. های السمه زغیره .. للیفگد اهــوای من توی سردرگمی زندگی نمی‌کنم، ولی غم از دست دادن یه سرزمینه... این آسمون برای کسی که زیاد از دست داده خیلی کوچیکه