گریه کنا رو باز باید بریم صدا کنیم

متن مداحی

گریه کُنا رو باز باید بریم صدا کنیم فاطمیه رسید بیاید عزا به‌ پا کنیم حالا که قبر مادر رو نمی‌دونیم کجاست بیاید تو روضه حقشو بهتر اَدا کنیم چهل نفر زدن به ساقه‌های نازکش چرا تَبر زدن؟ سوره‌ی کوثره، قابش گرفتن و روی سینه‌ی در زدن چهل نفر زدن هیچ‌کسی رو نداشت نگم که بارِ شیشه‌اشو راحت زمین نذاشت دنبالِ شوهرش دَوید تو کوچه محسنو تو شعله جاگذاشت هیچ‌کسی رو نداشت می‌افتاد تا نشه دشمن شاد پا می‌شد دوباره می‌ایستاد ****** گردیده بود قُنفُذ همدست با مغیره او با غلاف شمشیر این تازیانه می‌زد ****** مادرِ هیجده سالمون خیلی آزُرده بود کاش پیش زینب این همه ضربه نخورده بود ما بچه‌های فاطمه مدیونِ فِضه‌ایم اگه به داد نمی‌رسید همون جا مُرده بود مردم چه بد شدن از وصیت‌های نَبی ندیده رَد شدن پاره‌های تنش تو کوچه و تو کربلا همه لگد شدن مردم چه بد شدن کار به کجا رسید آتیشِ خونه دامنش به مَعجرا رسید محسن به میخِ در، سَرِ علی‌اصغرم به نیزه‌ها رسید کار به کجا رسید یا زهرا، نبودی عاشورا انداختن بچه‌اتو زیرِ پا (واویلا)۳