گنه کردی بیا می‌بخشمت گفتم که غفّارم

متن مداحی

گنه کردی بیا می‌بخشمت گفتم که غفّارم تو با خود دشمنی کردی ولی من دوستت دارم اگر من با تو بد بودم تو را دعوت نمی‌کردم گشودم در که برگردی ببینی لطف بسیارم تو مهمانِ عزیزی بر من و من میزبانِ تو چگونه میهمان نومید برگردد زِ دربارم زِ بستر نیمه شب برخیز و اشکی ریز بر دامن که با اشک شبت خاموش گردد شعله‌ی نارم تو آن عبدی که در گرداب جرم و معصیت غرقی من آن ربّم که باشد دَم به دَم لطف و کرم کارم